اصول احتراق و اساس اطفاءحریق

احتراق

عبارتست از ترکیب عناصر با اکسیژن که با حرارت و نور همراه باشد .

چهار وجهی حریق :

تا سال 1960 میلادی متخصصین اطفاء حریق عقیده داشتند که با حضور سه عنصر ، اکسیژن ، دما و ماده سوختنی حریق بوجود می آید و مثلث حریق را تعریف کردند.

پس از تولید و ساخت هالون وجه چهارم مشخص شد چراکه گاز هالون فقط روی واکنش های زنجیره ای موثر بوده و حریق را اطفاء می کرد.

  چهار وجهی حریقحریق

 

روش های عمومی اطفاءحریق 

1- روش سرد کردن

با استفاده از آب میتوان شعله و ماده سوختنی را سرد نمود.

هر چقدر ذرات آب ریزتر باشند قدرت جذب حرارت بالاتری خواهند داشت .

2- روش خفه کردن

فاصله انداختن بین حریق و اکسیژن به کمک پتو .

رقیق کردن و کم کردن نسبت اکسیژن محیط با استفاده از گاز CO2 و سایر گازهای بی اثر.

3- روش جداسازی ماده سوختنی

بستن شیر تامین کننده سوخت ، دمیدن به شعله شمع و دور کردن گازها و بخارات و نهایتا قطع ماده سوختنی

4- اختلال در واکنش های زنجیره ای

استفاده از گازهای اطفاء کننده نظیر ترکیبات هالوژنه و اختلال در اکسیداسیون حریق

 

طبقه بندی کلاس های حریق

کلاس A : مواد جامد قابل اشتعال که پس از سوختن از خود خاکستر به جا می گذارند.

کلاس B :‌ مایعات قابل اشتعال

کلاس C: گازهای قابل اشتعال و گازهای مخلوط با مایع

کلاس D : فلزات قابل اشتعال که برخی از آنها در معرض هوا و برخی با ترکیب آب مشتعل می شوند.

کلاس E: آتش سوزی تجهیزات الکتریکی

کلاس F: آتش سوزی ناشی از روغن ها و چربی های آشپزخانه ای