اصول احتراق و اساس اطفاء حریق

احتراق

عبارتست از ترکیب عناصر با اکسیژن که با حرارت و نور همراه باشد.

چهار وجهی حریق:

تا سال 1960 میلادی متخصصین اطفاء حریق عقیده داشتند که با حضور سه عنصر، اکسیژن، دما و ماده سوختنی حریق بوجود میآید و مثلث حریق را تعریف کردند.

پس از تولید و ساخت هالون وجه چهارم مشخص شد چرا که گاز هالون فقط روی واکنشهای زنجیرهای موثر بوده و حریق را اطفاء میکرد.

 

مثلث-حریق

 

روشهای عمومی اطفاءحریق 

1- روش سرد کردن

با استفاده از آب میتوان شعله و ماده سوختنی را سرد نمود. هر چقدر ذرات آب ریزتر باشند قدرت جذب حرارت بالاتری خواهند داشت.

2- روش خفه کردن

فاصله انداختن بین حریق و اکسیژن به کمک پتو.

رقیق کردن و کم کردن نسبت اکسیژن محیط با استفاده از گاز CO2 و سایر گازهای بی اثر.

3- روش جداسازی ماده سوختنی

بستن شیر تامین کننده سوخت، دمیدن به شعله شمع و دور کردن گازها و بخارات و نهایتا قطع ماده سوختنی.

4- اختلال در واکنش های زنجیره ای

استفاده از گازهای اطفاء کننده نظیر ترکیبات هالوژنه و اختلال در اکسیداسیون حریق.

طبقه بندی کلاس های حریق

کلاس A : مواد جامد قابل اشتعال که پس از سوختن از خود خاکستر به جا میگذارند.

کلاس B :‌ مایعات قابل اشتعال.

کلاس C: گازهای قابل اشتعال و گازهای مخلوط با مایع.

کلاس D : فلزات قابل اشتعال که برخی از آنها در معرض هوا و برخی با ترکیب آب مشتعل می شوند.

کلاس E: آتش سوزی تجهیزات الکتریکی.

کلاس F: آتش سوزی ناشی از روغنها و چربیهای آشپزخانهای.

4.7/5 (3 رای)
شارژ کپسول آتش‌نشانی در تهرانخاموش کننده های  آتش نشانی همیارتاریخچه آتش نشانی در  جهان
ارسال نظر
verification