همیار انرژی

تماس با همیار

021-57854

آدرس دفتر ما

تهران -گیشا

سیستم های اعلام حریق نوع آدرس پذیری و نوع متعارف

خرید آنلاین محصولات همیار انرژی

خاموش کننده اتوماتیک

25٪ تخفیف خرید آنلاین

توپ اطفاء حریق H.E

شارژ کپسول آتش نشانی

شارژ کپسول
سیستم های اعلام حریق نوع آدرس پذیری و نوع متعارف
235
13 شهریور 1401
  • سیستم اعلام حریق چیست؟

    شستی اعلام حریق

    شبکه های اعلام حریق به مجموعه ای از تجهیزات آتش نشانی گفته می شوند که وظیفه خبر دادن و آشکارسازی محل وقوع حریق را برعهده دارند.سیستم اعلام حریق به گونه ای طراحی شده است تا افراد را در مواقع اضطراری آگاه کرده تا برای محافظت از خود، کارمندان و عموم مردم اقدامی انجام شود. و در دفاتر، کارخانه ها و ساختمان های عمومی یافت می شوند. این سیستم ها بخشی از برنامه روزمره ما شده اند، درواقع اغلب تا زمانی که در آن مکان یا موقعیت اتفاقی ایجاد نشود، نادیده گرفته می شوند.
    سیستم اعلام حریق هرچه باشد، در صورت فعال شدن، توسط زنگ های هشدار تعبیه شده در آنها، افراد موجود در ساختمان را برای انتقال پیام آتش سوزی و تخلیه آن آگاهی می دهند.این سیستم ها همچنین ممکن است دارای یک سیستم سیگنال از راه دور باشند که می تواند از طریق ایستگاه مرکزی به نیروهای آتش نشانی هشدار دهد.

     

    سیستم های اعلام حریق نوع آدرس پذیری و نوع متعارف

    پنل اعلام حریق آدرس پذیر

    دستگاه‌های اعلام حریق و پنل‌های کنترلی که به عنوان «اعلام حریق آدرس پذیر» شناخته می‌شوند، با توانایی آن‌ها در شناسایی هر یک از دستگاه‌های فعال در زمینه اعلام حریق متمایز می‌شوند. این نوآوری فنی، الزامات نظارت الکتریکی بر تمامی دستگاه‌های اعلام حریق را برآورده می‌کند و ابزاری را برای شناسایی نقطه‌ای در ساختمان که در آن ابتدا زنگ هشدار فعال شده است، فراهم می‌کند.

    اعلام حریق آدرس پذیر

    با این حال، سیستم‌های اعلام حریق آدرس‌پذیر به مسیر ارتباطی داده‌ها وابسته هستند. هسته مرکزی، دستگاه‌های اعلام حریق را به هم متصل می‌کند. این فناوری امکان طراحی سیستمی را فراهم می‌کند که در آن تمام ابزارهای اعلام حریق، اینترفیس ها، ساوندرها و کنترل‌های سیگنال می‌توانند روی یک جفت رسانا که در سرتاسر ساختمان تعبیه شده‌اند متصل شوند. این ارتباط باید بدرستی بین اجزای سیستم برقرار گردد. در صورت عدم برقراری این ارتباط هنگام بروز آتش سوزی، آسیب های جبران ناپذیری بهمراه خواهد داشت.

    پنل اعلام حریق متعارف

    پنل های مرکزی کنترل حریق از نوع متعارف به شما این توانایی را خواهد داد که در یک زون (یک طبقه) با دارا بودن تعداد منطقی فضاها (واحدها) به تشخیص محل حریق بپردازید. در این نوع پنل ها با نمایش زون محل حریق، فقط محدوده حریق قابل تشخیص می باشد و کاربر باید با قرار گرفتن در زون مورد نظر و کمک گرفتن از ریموت های(چراغ) سر درب هر فضا (واحد) بتواند محل دقیق تری از بروز حریق را تشخیص دهد. البته لزوم تابلوی راهنمای زونبندی طبقات کنار هر پنل مرکزی متعارف همیشه احساس می شود. این نوع پنل با توجه به تعداد زون، تعداد قرار گیری دتکتور ها در هر زون و … قابل انتخاب می باشند.

    آسیب ندیدن سیستم اعلام حریق هنگام آتش سوزی

    یکی از مهمترین مسائلی که در سیستم های اعلام حریق باید به آن توجه شود این است که چگونه می توان از یک سیستم اعلام حریق در هنگام آتش سوزی محافظت کرد. این انتظار وجود دارد که سیستم های هشدار دهنده باید به ارائه سطحی از عملکرد در طول یک فاجعه آتش سوزی ادامه دهند.

    در یک آتش سوزی قابل توجه، قطعات به سرعت از بین می روند و خرابی سیم کشی اعلام حریق می تواند سیستم اعلام حریق را در عرض چند دقیقه غیرفعال کند، مگر اینکه به اندازه کافی محافظت شود. آتش سوزی های گسترده ای که تا به امروز اتفاق افتاده اند، آسیب پذیری سیستم اعلام حریق و غیر فعال شدن آن پس از چند دقیقه از وقوع آتش سوزی است. آتش سوزی های قبلی متاسفانه هم سیستم های اعلام حریق معمولی و هم سیستم های ارتباط صوتی در همان چند دقیقه اول آتش سوزی نابود شدند. همان نتیجه مخرب می تواند در یک سیستم اعلام حریق آدرس پذیر نیز  رخ دهد. اما  با این وجود سیستم اعلام حریق آدرس پذیر با یک طراحی دقیق می تواند بیشترین دوام را در برابر حرارت ناشی از آتش سوزی داشته باشد.

    ماژول های جداسازی خطا (Fault Isolation Modules) حفاظت لازم را ایجاد می کنند.

    یک ماژول جداسازی خطا مداری است که ارتباط داده بین جداسازهای نصب شده را کنترل می‌کند. در صورت بروز یک خطای اتصال کوتاه، ممکن است باعث غیر فعال شدن سیستم گردد. جداکننده‌ها بخشی که باعث ایجاد اتصال شده اند را شناسایی کرده و آن را حذف می کنند و اجازه می‌دهند داده‌ها در تمام بخش‌های باقی‌مانده از طریق یک مسیر جایگزین تا رفع عیب برقرار شود. جایی که یک مدار DCL دستگاه های اعلام حریق آدرس پذیر را در بیش از یک نقطه به هم متصل می کند.

    ممکن است ماژول های جداسازی خطا در همه مدارهای DCL مورد نیاز نباشند. در اینصورت یک ابزار جایگزین برای دستیابی به عملکرد بهتر وجود دارد. اگر دستگاه های آدرس پذیر متصل کننده DCL را بتوان به یک منطقه آتش سوزی محدود کرد و  واحد کنترل اعلام حریق به طور ایمن در یک اتاق الکتریکی جدا از محل آتش سوزی قرار گرفته باشد، خرابی DCL بر عملکرد هیچ دستگاه اعلام حریق دیگری تأثیر نخواهد گذاشت. با این حال، در بیشتر موارد، ماژول های جداسازی خطا بخشی از راه حل در DCL با دستگاه های آدرس پذیر هستند.

    مسیر جایگزین نیز نیاز به حفاظت دارد.

    ماژول های جداسازی خطا به تنهایی راه حلی را ارائه نمی دهند. مسیر جایگزین برای دستیابی به عملکرد بسیار مهم است و خود مسیر جایگزین نیاز به محافظت دارد. به هر حال، مسیر جایگزین، مسیر امنی است که از طریق آن داده‌ها به بقیه سیستم های اعلام حریق آدرس‌پذیر هدایت می‌شوند. DCL باید بصورت یک لوپ همه دستگاه های آدرس پذیر را به هم متصل کند و در مسیر دیگری برای اتصال به واحد کنترل بازگردد. این مسیر نمی تواند بدون محافظت از همان منطقه آتش باشد، زیرا آتش سوزی در آن منطقه می تواند بخش اولیه مسیر و همچنین بخشی از مسیر جایگزین را غیرفعال کند.

    ماژول های جداسازی باید در انتقال بین مناطق استفاده شوند.

    هر بار که DCL از یک منطقه آتش خارج می شود و وارد منطقه دیگری می شود، ماژول های جداسازی خطا که برای ارتباط داده مورد استفاده قرار می گیرند، باید در نقطه انتقال نصب شوند. بخش بین جداسازها قسمتی را مشخص می کند که ممکن است در صورت بروز خطا، مختل شود.  آن بخش نباید از یک منطقه آتش تجاوز کند. این ارائه ماژول های جداسازی خطا در انتقال بین مناطق برای دستیابی به هدف بقای عملکرد مورد نیاز برای محدود کردن اثر یک گسل به یک منطقه آتش سوزی ضروری است.

    دو ایزولاتور برای رعایت استاندارد عملکرد ضروری است

    یکی از مهمترین چالش ها این است که ماژول های جداسازی خطا در کجا قرار می گیرند. به منظور دستیابی به هدف، ماژول های  جداسازی خطا معمولاً در مناطقی که ممکن است دسترسی به آن ها در هنگام آتش سوزی میسر نباشد، قرار می‌گیرد. در حالت ایده آل، ماژول جداسازی خطا باید در یک اتاق خدمات الکتریکی به دور از آتش باشد. از آنجایی که هر ایزولاتور دارای سیم‌کشی  متصل بهم برای دو منطقه آتش‌سوزی مجزا است و از دو منطقه محافظت می‌کند، قرار گرفتن جداکننده در معرض آتش‌سوزی می‌تواند باعث به خطر افتادن سیم‌کشی ایزولاتور شود. بنابراین استفاده از دو جداکننده برای برآورده کردن سطح عملکرد استاندارد نصب ضروری است: یکی در آخرین نقطه سیم کشی شده قبل از خروج از منطقه آتش سوزی و دیگری در اولین نقطه سیم کشی شده ای که وارد منطقه آتش سوزی بعدی می شود.

    حالت استثنا در مورد نیاز به جفت ماژول های جداسازی خطا زمانی اتفاق می افتد که یک مکان به دلیل بزرگی آن بیش از یک منطقه آتش سوزی در نظر گرفته شود، به عنوان مثال در یک انبار بزرگ، تنها یک ماژول جداسازی مورد نیاز است.

    نیاز به طراحی دقیق ایزولاتورها با دتکتورهای دود.

    اعلام حریق آدرس پذیر

    به عنوان یک جزء فعال در مدار اعلام حریق آدرس پذیر، ماژول های جداسازی خطا باید با سیستم اعلام حریق سازگار باشند. ماژول های جداسازی خطا در دو نسخه موجود هستند. یکی یک ماژول جداکننده است. دیگری با یک دتکتور مانند دتکتور دود همراه است.  اگر جداساز با یک دتکتور همراه باشد، نیازی به ارائه یک ماژول جداسازی خطای جداگانه نیست. با این حال، چنین سیستم هایی نیاز به طراحی دقیق دارند.

    استانداردهای جدید تایید و بازرسی

    نقش مهمی که ماژول های جداسازی خطا در سیستم های اعلام حریق آدرس پذیر ایفا می کنند، هم در نسخه استاندارد 1997 برای تأیید سیستم های اعلام حریق CAN/ULC S537 و هم در آخرین ویرایش استاندارد برای بازرسی و آزمایش سیستم های اعلام حریق، شناسایی شده است.

    CAN/ULC S536 که یک روش راستی‌آزمایی است، الزام می‌کند که وقتی یک DCL بیش از یک طبقه را شامل می شود، آزمایش در هر طبقه باید شامل ایجاد یک اتصال کوتاه بر روی DCL باشد. علاوه بر این دو شرط باید رعایت شود: تأیید دریافت سیگنال و همجنین وجود یک زنگ هشدار که باید از  طبقه دیگر دریافت شود. به عنوان بخشی از CAN/ULC S536، هر دستگاه جداسازی خطا باید سالانه به روشی مشابه آزمایش شود. به دلیل این الزامات آزمایش، عاقلانه است که دستگاه های خطا را در جایی که قابل مشاهده و در دسترس هستند نصب شوند.

    تفاوت سیستم اعلام حریق آدرس پذیر و متعارف

    تمام اجزای متصل به سیستم آدرس پذیر دارای آدرس مخصوص به خود می باشند. هرزمان که آتش سوزی اتفاق بیوفت و توسط سیستم تشخیص داده شود، اطلاعات به سیستم مرکزی ارسال می شود و مشخص می کند آتش سوزی دقیقا در کجا رخ داده است؛ تا بتوانید سریعا برای اطفا حریق اقدام نمایید.

    سیستم اعلام حریق نوع آدرس‌پذیر، مدار آشکار ساز حریق باید به گونه‌ای طراحی گردد که به ازاء هر بیست قطعه یک جدا کننده اتصال کوتاه پیش‌بینی گردد.

    در سیستم های اعلام حریق متعارف هیچگونه مکانیزمی برای تشخیص دقیق محل آتش سوزی طراحی نشده، اما با توجه به قابلیت Zone بندی، به صورت کلی میتوانید از وقوع آتش سوزی مطلع شوید.

    در سیستم متعارف یک Zone میتواند چندین قسمت مختلف را تحت پوشش خود درآورد. مشروط بر اینکه مجموع مساحت قسمتهای یک Zone بیش از 400 متر مربع نباشد.

    تجهیزات آتش نشانی

    مقایسه قیمت سیستم اعلام حریق آدرس پذیر و متعارف 

    سیستم های آدرس پذیر قیمت بالاتری دارند. با این حال به دلیل نصب راحت، هزینه پایین تری را بابت نصب باید پرداخت کرد. این در حالی است که سیستم متعارف قیمت پایین تری دارد. ولی از آنجا که باید هر جز آن به صورت جداگانه به پنل متصل و سیم کشی شود، هزینه نصب این سیستم ها بالاتر است.

    نتیجه گیری:

    سیستم های آدرس پذیر از نظر کارایی انتخاب های بسیار بهتری برای محل و ساختمان های بزرگ هستند. زیرا محل وقوع آتش را به طور دقیق مشخص میکنند. و این امکان را به شما می دهند که سریع تری برای خاموش کردن آتش اقدام کنید. در نتیجه خسارات کمتری برای شما به جا می گذارد.

    البته سیستم های متعارف نیز برای مکان های کوچک مناسب تر هستند؛ زیرا از لحاظ قیمت اولیه وسیله های این سیستم بسیار به صرفه تر از سیستم های آدرس پذیرند.

    شرکت همیار انرژی به عنوان یک شرکت تخصصی در حوزه آتش نشانی با سال ها تجربه در این حوزه، تمامی تجهیزات آتش نشانی مورد نیاز کاربران را با بالاترین استاندارد و مناسب ترین قیمت در اختیار تمامی کاربران قرار می دهد. برای آشنایی و ثبت سفارش خود با شماره تلفن های زیر تماس حاصل فرمایید :

    ۰۲۱-۵۷۸۵۴

    ۰۹۱۲۸۹۳۲۳۶۷ (تماس در ساعات کاری)

    امتیاز شما به این مقاله

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای

    دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

    blank

    دانلود محتوا

    لطفا برای دریافت لینک دانلود اطلاعات خواسته شده را وارد نمایید